www.rtnederland.nl Regressietherapie Reincarnatietherapie
Muziek met toestemming van de componist /musicus: Roger Spees Piano Tales - Tranquility Alg. voorw. Disclaimer

Opleidingsinstituut RTNederland

Volg ons op Facebook

Een reïncarnatietherapeut en een cliënt aan het woord:     3

Ervaring van een cliënt.


De reden dat ik startte met reïncarnatietherapie was dat ik al een aantal jaren kampte met steeds terugkerende ooginfecties in mijn linkeroog. Ik ben aan dat oog twee keer geopereerd in verband met een aangeboren scheefstand. De eerste operatie werd gedaan toen ik 1,5 jaar was en had, net als de tweede operatie, veel littekenweefsel achtergelaten bij het oog. Dit verhoogt de kans op infecties, zo had de opticien me uitgelegd, omdat het oppervlak minder glad is dan normaal.


Op een gegeven moment realiseerde ik me dat er wel eens een ‘boodschap’ achter al die infecties kon zitten, want waarom had ik er jarenlang geen last van gehad en nu opeens wel? Dus meldde ik me na de zoveelste oogontsteking die met antibioticadruppels weer onder controle was gebracht, schoorvoetend aan bij een reïncarnatietherapeut, beseffend dat het tijd werd om moeilijke herinneringen uit mijn verleden onder ogen te zien. Daarbij dacht ik niet speciaal (beter gezegd: helemaal niet!) aan vorige levens en ik was er ook niet bepaald nieuwsgierig naar.  


Doordat in de therapie altijd de huidige situatie als uitgangspunt werd genomen en we bespraken wat ik zou willen veranderen, wat voor ‘resultaat’ ik graag zou willen, kreeg ik gaandeweg vertrouwen in de therapie.  In de sessies ontdekten we al snel dat het linkeroog graag haar verhaal kwijt wilde en ook heel waardevolle dingen te vertellen had.


Op de vraag waarom ik geboren was met het linkeroog naar buiten staand en waarom het nog steeds naar buiten wilde wegtrekken (iets wat in die dagen veel gebeurde), kreeg ik het zeer verrassende antwoord van het oog dat ze zocht naar mijn beschermengel, omdat ze meende dat deze me in de steek had gelaten. Ze was er wanhopig naar op zoek bij mijn geboorte en in de sessie kwamen mijn gevoelens van eenzaamheid en angst omdat ik deze ‘vriend’ kwijt was, in alle hevigheid terug. Het idee van een beschermengel of geleidegeest was nieuw voor me, maar tegelijkertijd vond ik het heel normaal en wist ik dat het waar was. Het is een weten dat boven mijn verstand uitgaat. Toen ik had geuit waarom ik naar buiten (achterom) keek, diende opeens deze beschermengel zich aan en vertelde me dat ik verkeerd zocht. Hij was wel degelijk met me meegereisd naar dit leven. Ik moest gewoon voor me kijken om hem te vinden. Het was geweldig te voelen dat ik deze zeer dierbare vriend gewoon bij me had. Het werd nog mooier toen opeens ook mijn andere ‘vriend’ zich aandiende aan mijn rechterzijde. Het besef dat ik nooit werkelijk alleen ben; het bewust weer contact maken met deze vrienden die ik in een latere sessie de namen‘Gabriel’ en ‘Daniel’ gaf (en zo noem ik zo nog steeds), was en is een bijzonder cadeau. Regelmatig heb ik een bijna woordeloos, warm, liefdevol contact met ze. Sinds deze sessie staat mijn linkeroog meestal gewoon recht en vertoont weinig neiging tot wegdraaien naar buiten meer. Ook bleek er als gevolg van de therapie in de loop van de tijd veel meer samenwerking tussen mijn ogen mogelijk. Mijn linkeroog was niet lui maar onderontwikkeld en werd steeds actiever bij het kijken naarmate het verleden in de therapie werd ervaren en verwerkt. Waar het rechteroog eerst bijna volledig dominant was en het zicht bepaalde, werd steeds meer de informatie van het linkeroog betrokken. Regelmatig is de sterkte van mijn linkerlens aangepast naar beneden omdat het oog steeds beter is gaan zien. De opticien complimenteerde me nog onlangs met de mooie rechte stand van het oog dat het resultaat is van de betere samenwerking tussen beide ogen.


(zie volgende pagina)