Wat kun je als regressie- en reïncarnatietherapeut betekenen voor je cliënt?

Lees het prachtige verhaal van een ex-cliënte…

Wat er gebeurde …

“Wat voel je?” vroeg de therapeute.
“Ik ben niets waard,” klonk het somber.

Walgend van het bittere feit dat ik leef, antwoordde ik dit.
Nu, een kleine twee jaar verder, zit ik te schrijven, dankbaar voor het prachtige feit dat ik leef.
Nooit kwam ik iemand tegen die las en luisterde met volle aandacht en zonder oordeel. En die mijn feiten met elkaar in verband bracht en mijn reis begeleiden kon.

Wat wil je?”
“Vrijheid.”
“Hoe voelt vrijheid?”
Ineens beving mij een enorme angst.

Op een onzichtbaar touw schoof ik voetje voor voetje naar mijn levens waar verhoudingen met het andere geslacht van kop tot teen vastgelijmd zaten aan macht, misbruik en geweld.
En naar een ander waar seksualiteit onlosmakelijk werd verbonden met schuld aan de dood van een vriendje.
De gevolgen: inkeer, zwijgzaamheid en eenzaamheid, konden toen niet worden opgelost en verteerden me in die levens.

“In feite moet je blij zijn met je problemen nu. Ze geven je de kans om de remmende werking van oude, pijnlijke gebeurtenissen uit voorbije tijden op te lossen. Want ze werken door, totdat ze bewust zijn afgerond. Je kunt ze namelijk herstellen in dit leven.”

Mijn therapeute zat rustig en oplettend naast me. Zij is degene die, als een betrouwbare reisleidster, mij uitnodigde de volgende stap op het koord te zetten. Ze stelde me vragen, waardoor ik de ellende waaraan ik levenslang gewend was, in een perspectief van liefde en waarden kon plaatsen.

“Wat heb je nodig?” vroeg ze in het laatste deel van de sessie.
“Onbevangenheid. Veiligheid. Vertrouwen. …”

In sommige sessies bleef ik maar opnoemen.
Als ik daarna naar huis ging zat alles wat ik had opgenoemd weer in me.
Nu zie ik dat die ingrediënten in de weken erna hun plekken in mijn lichaam en leven hervonden en weer gingen stromen als positief, levend deel in mij.

Zelf welbekend met enkele vormen van onderwijs, vond ik ook bewondering voor de opleiding (RTNederland) waarbinnen mijn therapeute haar persoonlijke weg had afgelegd.
Nooit vond ik een spoor van angst, ongemak of emotie in haar, naar aanleiding van dat, waarin ze met me meeliep en -keek: in mijn ellendige werelden van eens. Nooit probeerde ze iets te ontwijken omdat ze daar zelf onveilig zou zijn.
Maar ik deed dat wel eens: ontwijken. Kansloos. Elke poging daartoe werd door mijn therapeute opgemerkt en zonder enig geweld zette ze me terug op mijn koord. Ze bracht onder woorden welke thema’s er spelen: zij zag de rode draden en liet ze mij bewust worden.

Ik tekende drie cirkels: mijn vader, mijn moeder en ik.
Toen ik klaar was met de opdracht had elke van mijn ouders hún eigenschappen die in mijn cirkel lagen, weer terug en was ik een stuk lichter.
Een andere keer heb ik een brok ellende opgekrast, weer een andere getekend en heb ik die nare gebeurtenissen afgevoerd. AFGEVOERD!

Mijn reisleidster vertrouwde op mijn zuivere innerlijke kompas.
Met een glimlach denk ik nu ineens aan één van de busexcursies die ik ooit in Schotland maakte. Om ons het moois te laten zien en vastleggen riep de chauffeur regelmatig:
“Keep your camera’s ready at the left!” en: “Keep your camera’s ready at the right!”
Zo liet mijn therapeute mij ook regelmatig naar mezelf en om me heen kijken wat er werkelijk speelde en hoe dat zijn effecten op me had.

“Wat denk je nu?”
“Wat voel je?”
“Waar in je lijf zit dat gevoel?”
“Wat betekent dit voor je?”

Hierdoor leerde ik me bewust te worden van wat ik onderweg, als reacties op inslaande gebeurtenissen, was kwijtgeraakt. Had afgesloten ter overleving. Nu leerde ik die waardevolle vermogens weer te integreren.

Het veld was groter. Ik kwam ook in een tussenbestaan, voelde hoe ik werd aangezogen tot mijn geboorteplaats, -moment en de mensen. En waarom dat zo was.

Ik herwon de ruimte om weer mezelf te zijn.

De begeleiding in de sessies zijn voor mij essentieel geweest om van buiten naar binnen en van binnen naar buiten te gaan, zoals IK BEN.
Prachtig dat dit kan en dat de tijd waarin ik leef dit biedt! Dat er mensen zijn die zich laten opleiden tot dit fantastische beroep.

M’Rita